ALLAH (C.C.)'IN NİMETLERİNİ İNKAR ETMEK


Allah (c.c.) şöyle buyuruyor:

"Onlar Allah'ın nimetini biliyorla r, sonra da inkar ediyorlar . Onların çoğu inkar edenlerdi r." (Nahl: 16/83)

Muhammed b. Abdulvehh ab burada, alimlerin zikretmiş oklukları bazı şeyleri mana itibariyl e zikretmiştir.

İbn Cerir diyor ki:

"Tevilcile r "nemit" in ne anlama geldiği hususunda ihtilaf ettiler."

Süfyan'dan, bu da Süddi'den demiştir ki:

"Allah'ın nimetini tanırlar, sonra da inkar ederler. Onlar Allah'ın bu tarzda sayıp döktüğü nimetleri n, Allah katından olduğunu bilirler. Onlara nimet veren bizzat Allah'ın (c.c.) kendisidi r. Fakat buna rağmen onlar bu nimetleri inkar eder, sahip oldukları nimetleri atalarından miras olarak edindikle rini savunurla r."

(Mücahid, tefsir alimidir. Rabbani imam Mücahid b. Cebr Mekki olup Mahzumoğullarının mevlasıdır. Fadl b. Meymun şöyle demiştir: "Mücahid'in: "Ben defalarca Mushaf'ı İbn Abbas'a arzettim (huzurunda okudum). Her ayetle onu durduruyo r ve o ayet hakkında bilgi ediniyor ve ayetin ne ile ilgili olarak ve nasıl nazil olduğunu, manasının ne olduğunu soruyordu m." dediğini işittim." Kendisi, H. 102 yılında 83 yaşında vefat etmiştir.)

Mücahid, aynı ayetle ilgili olarak şöyle der:

"Bu nimetler; meskenler, hayvanlar, bu hayvanlar dan elde edilip rızık edinilen şeyler, zırhlar, kalkanlar ve giysilerd ir. Kureyş kafirleri bunları biliyor fakat sonra inkar ediyorlar dı. Onlar şöyle diyorlardı:

"Bu şeyler atalarımıza aitti. Biz bunları onlardan miras yoluyla edindik."

Başkaları da bunun manasının şöyle olduğunu söylemişlerdir:

"Eğer kafirlere, kendileri ne bu azıkların nereden ve kimden geldiği sorulacak olursa, bunların Allah'tan geldiğini, Allah'ın onları rızıklandırdığını ikrar eder, fakat daha sonra şu ifadeleri yle inkar ederler:

"Biz bu şeyleri ilahlarımızın, tanrılarımızın şefaatiyle edindik, onların sayesinde elde ettik."

Mücahid:

"Allah'ın nimetleri ni inkar ederler" ayetinde ifade edilmek istenen manayı:

"Kişinin "Bu mal benimdir, onu atalarımdan miras aldım." demesidir ." şeklinde açıklamıştır.

Avn b. Abdullah (Âvn b. Abdullah el-Kufi'yi İbn Main ve Ahmed b. Hanbel sika kabul etmişlerdir. Buhari'nin dediğine göre H. 120'den sonra vefat etmiştir) diyor ki:

"Onların nimetleri inkar etmeleri, şöyle demelerid ir:

"Eğer filan kimse olmasaydı, şu iş şöyle şöyle olmazdı. Eğer filan olmasaydı, başıma şu ve şu iş gelmezdi."

İbn Cerir ilk görüşü tercih etmiştir. Doğrusu ayet, alimlerin ortaya koymuş oldukları tüm manaları genel manasıyla kapsar. Doğrusu da budur.

En iyisini ancak Allah bilir.



(İbn Kuteybe Ebu Muhammed Abdullah b. Müslim b. Kuteybe ed-Deynuri, Mısır kadısıdır. Deynuri, Deynur dışında başka bir yerde kadılık yapmamıştır. Fakat bir yanlışlıkla böyle geçmiş olabilir. Kendisi nahiv ve lügat alimidir. Çok değerli ilimlerin sahibi, gerçekten ender eserler meydana getirmiş bir insandır. Bağdat'ta ilimle uğraşmış, İshak b. Rahuye ve bunun tabakasındaki zatlardan hadis öğrenmiştir. Ölümü H. 276 yılıdır)

İbn Kuteybe de:

"Bu, salih kimseleri n himmetiyl e oldu gibi sözler nimeti inkardır." diyor.

Ebul Abbas daha önce bahsi geçen, Zeyd b. Halid'in Rasululla h'dan (s.a.v.) rivayet ettiği:

"Allahu Teala dedi ki: "Kullarımdan bir kısmı bana inanmış, bir kısmı da beni inkar etmiş oldukları halde sabahladılar. Yağmur Allah'ın lütfü ve keremiyle yağdı diyenler yıldızları inkar edip bana inananlar dır; fakat yağmuru şu şu yıldızlar yağdırdı diyenler beni inkar edip yıldızlara inananlar dır." (Müslim Zikir: 2708, Tirmizi Daavat: 40, İbn Mace Tıbb: 46, Darimi İstizan: 48, Muvatta İstizan: 34, Ahmed Müsned: 6/377-409) hadisi şerifinin açıklamasında diyor ki:

"Kitap ve Sünnette bu konuya dair deliller çoktur. Allahu Teala kendi ihsan ettiği nimetleri başkalarından bilerek kendisine şirk koşanları kötülemiştir.

Şeyhülislam Ahmed b. Abdulhali m b. Abdussela m İbn Teymiye der ki:

"Bu konuda, Kitap ve Sünnette oldukça çok delil mevcuttur . Allah (c.c.) nimetleri ni başkasına izafe edip kendisine şirk koşanları zemetmiştir."

Seleften biri de şöyle diyor:

"Bu, onların, 'Rüzgar iyidir, hoştur' sözü ya da bu ve benzeri halk dilinde çokça konuşulan ifadeler gibidir."

Şeyhülislam İbn Teymiye'nin sözü, ayetin hükmünün amm (genel) olduğunu gösterir. Bu durumda ayet, Allah'ın kendileri ni nimetlend irdiği kimselerd en, bu nimetleri Allah'tan başkasına nisbet eden herkesi ve kesimi kapsar, bunun sebepleri ni Allah'tan başkalarına isnad eden tüm insanları genel ifadesi içine alır. Nitekim burada kendileri nden söz edilen kimi tefsir alimlerin in sözlerinde bu ifadeler zikredilm iştir.

Şeyhimiz (Muhammed b. Abdulvehh ab) der ki:

"Allah'ın nimetleri ni inkar eden kişide iki zıt eylem bir araya gelmiş olur; tanımak ve inkar etmek."