Meşhur Fetava-i Hindiyye’de şöyle denmektedir:

"الْهَازِلُ، أَوْ الْمُسْتَهْزِئُ إذَا تَكَلَّمَ بِكُفْرٍ اسْتِخْفَافًا وَاسْتِهْزَاءً وَمِزَاحًا يَكُونُ كُفْرًا عِنْدَ الْكُلِّ، وَإِنْ كَانَ اعْتِقَادُهُ خِلَافَ ذَلِكَ."

"Şaka yapan ya da alay eden bir kimse, hafife alarak ve mizah yoluyla küfür kelimesi söylese kâfir olur. İnancı, itikadı bu sözüne muhalif olsa bile, hüküm aynıdır." (el-Fetava’l Hindiyye, 2/276